Review: Fuck the quarterlife crisis Inspiratie

Ik vind het werk wat Femke Kamps (de schrijfster van dit boek) doet als freelance content creator en blogger super tof. Ze werkt voor fantastische opdrachtgevers, haar Instagram feed en blog zien er picobello uit. Ze is ook nog een paar jaar jonger, dus ik kan wel zeggen een enorme inspiratiebron. Iemand waarvan ik denk ‘jij hebt het goed voor elkaar’. Vragen die door mijn hoofd gaan zijn ‘hoe kom je toch aan dit soort opdrachtgevers?’, ‘kan mijn blog wel zo succesvol worden als ik geen communicatie achtergrond heb?’. Dan komt deze dame ineens op de proppen met het boek ‘fuck the quarterlife crisis’. Een wat voor crisis? En waarom dan? Je hebt het zo goed voor elkaar. Dit maakte mij als collega blogger enorm nieuwsgierig naar dit boek. Ik besloot het op het verlanglijstje voor mijn verjaardag te zetten.

Eén dag voordat het boek uit kwam was mijn geduld toch ineens op, ik besloot het boek te bestellen via Bol.com. Daar gaat mijn verlanglijstje… Het boek beschrijft een best zwaar onderwerp, maar wel op een luchtige manier met veel humor die ik enorm kan waarderen. Er komen een hoop verschillende onderwerpen aanbod. Zo ook dat je denkt dat mensen het helemaal voor elkaar hebben en je enorm tegen ze op kunt kijken, maar ze blijkbaar ook geen idee hebben waar ze mee bezig zijn.

Druk is het synoniem voor succesvol

Het eerste wat mensen je vragen bij een ontmoeting is ‘hoe gaat het?’. Er zijn twee sociaal wenselijke antwoorden op deze vraag: ‘goed’ of ‘druk’. Niemand wil horen dat het slecht met je gaat. Heb je het druk? Iedereen heeft het druk, dat wil zeggen dat je hard werkt, je met de juiste dingen bezig bent, dit koppelen we dus aan succes. Met deze prestatiedruk en het aanmoedigen daarvan maken we onszelf en onze omgeving stapel gek.

We hebben allemaal een enorme hekel aan dit hokjes denken, toch doen we het veel te vaak. Heb je een partner, dan wordt het op den duur wel tijd te trouwen. Of een huisdier, of kinderen. Optie D: al het voorgaande. Iemand met een op social media fantastisch ogend leven is succesvol en dus gelukkig. We kleuren continue de plaatjes van een ander. Hierdoor leggen we de lat voor onszelf steeds hoger. We gaan massaal door tot het ons echt te veel is geworden, maar daar hebben we het dan niet over.

Doorbreken van een taboe

Wat Femke met haar boek ‘fuck te quarterlife crisis’ wil bereiken is het doorbreken van een taboe. Als je met je arm in het gips loopt kan het zo zijn dat het niet zo goed met ons gaat. Zit je niet lekker in je vel, omdat je als twintiger of dertiger van deze tijd van alles moet: een succesvolle carrière, mooi koophuis, rijk sociaal leven, een fit lichaam. Hoeveel uren zitten er ook alweer in een dag? Precies, het is helemaal niet zo gek dat onze emmer af en toe overloopt of zelfs omvalt. Wat je enorm kan helpen als het te veel is geworden is uitzoomen. Echter valt dat niet mee als je verwikkeld bent geraakt in je web van eigen hersenspinsels. Vaak kan een coach of psycholoog je daarbij helpen. Heb je een zere rug dan ga je naar een fysiotherapeut, heb je een hoofd wat overloopt dan hebben we daar de doofpot voor. Zo veel mensen lopen rond met dezelfde problemen, maar toch is het nog steeds niet ‘cool’ om er over te praten.

Fuck ik heb een quarterlife crisis!

Conclusie

Het boek is enorm herkenbaar, maar ik zou het in dit geval toch echt geen feest van herkenning willen noemen. Het werd me pijnlijk duidelijk tijdens het lezen van dit boek dat ik er middenin zit, de quarterlife crisis. Dan ben je bijna dertig (au!) de leeftijd waarop ik dacht dat je het allemaal fantastisch voor elkaar en uitgestippeld hebt. Ik had altijd het idee dat dit de deadline is voor echt volwassen zijn. Maar wat is dat? Het klinkt me nog steeds ernstig saai in de oren. Ik lig als ik even niet te kritisch kijk ‘goed op schema’. Dat is wat aan me knaagt, ik ben helemaal niet toe aan de volgende stappen uit dat schema. Gelukkig laat dit boek ook zien dat dit op schema liggen onzin is. Het is absoluut niet zo dat ik door dit boek in de put ben geraakt. Het heeft me juist laten zien dat het best normaal is met dit soort gedachten te worstelen. Ik ben er van overtuigd dat als je naar je hart luistert je er wel komt. Dus mijn antwoord op de grootste dooddoener allertijden ‘waar wil je over vijf jaar staan?’ ‘Ergens waar mijn hart me heeft gebracht!’

Nieuwsgierig geworden naar dit boek? ‘Fuck the quarterlife crisis’ is voor € 14,95 te bestellen bij Bol.com.

Liefs Hanneke

Volg me op Facebook | Twitter | Instagram


Hanneke Kuipers

Comments

  1. Hahahah, heel herkenbaar die 30-grens. Ik kwam destijds ook in een soort van crisis terecht (wat heb ik eigenlijk bereikt nu ik 30 wordt). Inmiddels zijn we 8 jaar verder….. dat volwassen worden is ook niet alles kan ik je zeggen. Werk, relatie, alles is maar betrekkelijk. Belangrijkste wat ik tot nu toe geleerd heb in de afgelopen jaren: leef in het nu, denk aan jezelf (dit is het moeilijke gedeelte) en doe wat je leuk vindt!
    En voor zover ik dat mee krijg bij jou, doe je dat laatste zeer zeker. Dus je kunt met een gerust hart die bevreesde big 3-0 tegemoet gaan. Ik ga proberen de komende twee jaar hetzelfde te doen naar de 4-0….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *