Personal training: een investering in jezelf Fit talk / Personal update

Nooit had ik verwacht aan een personal training programma deel te nemen. Eigenlijk kreeg ik het al warm bij het idee. Mijn idee van personal training was een officier als trainer, het liefst met uniform en al. Zolang ik degene niet mag zijn die de bevelen uitdeelt; mij niet gezien.

Samen met Marco Swaan van Fitness de Stap ging ik het avontuur aan. Stiekem zag ik er als een berg tegenop, maar ik wilde wel eens echt vooruitgang boeken dus dit was een mooie kans. Mijn grootste zwakte is dat ik het sporten snel weer aan de kant zet zodra mijn agenda volloopt en ik niet lekker in mijn vel zit. Eigenlijk weet ik wel dat sporten me juist dan goed doet, dus ik hoopte door deel te nemen aan dit trainingsprogramma hier voor eens en altijd mee af te rekenen.

Mijn doel
Als je ergens aan begint met een doel, is de kans van slagen al een stuk groter. Mijn doel is om wat meer spieren te ontwikkelen. Ik ben hypermobiel wat betekent dat je wat flexibeler bent dan de gemiddelde mens, maar dat je daardoor ook gemakkelijker last krijgt van allerlei pijntjes. Wanneer je core spieren goed ontwikkeld zijn vangen ze al die gekke bewegingen op waardoor je bijvoorbeeld minder snel last zal hebben van rugklachten. Daarnaast wil het oog natuurlijk ook wat. Ik merk in mijn omgeving dat veel mensen er niets van begrijpen. Je bent niet te dik, dus je kunt wel met een zak chips op de bank gaan liggen. Met mijn gewicht is niets mis, maar dat wil niet zeggen dat je een strakke platte buik hebt of dat je geen blubbertjes aan je billen hebt. Ik blijf een vrouw, dus er blijft altijd wat te wensen over. Waar ik voor ga is wat meer zichtbare spieren en me fitter voelen.

De training
Ik volgde een light versie van het normale personal trainingsprogramma. Ik had zes weken lang iedere week een half uur personal training, gevolgd door een half uur Hypoxi. Verder sportte ik gedurende deze periode nog minstens één keer per week zelfstandig, het streven was twee keer maar dat is me niet alle weken gelukt.

De training bestond wekelijks uit een parcours training, die gelukkig geen week hetzelfde is. Er wordt rekening gehouden met de eigen wensen en aandachtspunten. Had ik een keer vreselijk slecht geslapen dan deden we het conditionele gedeelte met wat sprintjes een tandje minder.

PT-de-Stap-2

Wat ik als enorm positief heb ervaren is dat je zelf tot veel meer in staat bent dan je denkt. Het is juist heel motiverend om dit te ontdekken, zeker als je in de loop der tijd ook nog resultaat begint te zien. Planken; ik heb er een hekel aan, maar ik blijk er helemaal niet zo slecht in te zijn. Daarnaast is er tijdens zo’n training in stemmetje in je hoofd wat ‘volhouden’ zegt. Opgeven voelt als falen en dat wil je niet, zeker niet tijdens een één op één sessie. Ik heb mijn persoonlijke grenzen flink verlegd tijdens de trainingen.

De trainingen waren zeer divers en er werden allerlei attributen uit de kast gehaald. Kettle belts, pionnen, touwen, een zandzak, maar ook een halter. Die laatste zal ik normaal niet zo snel aanraken, omdat ik toch het idee heb dat dit voor grote gespierde mannen is en niet voor meisjes zoals ik. Maar grote gespierde mannen waren ook ooit jongetjes.

PT-de-Stap-1

De training is maar een half uurtje, maar omdat je zo intensief bezig bent voel je zeker dat je wat gedaan hebt. Na dat half uur ging ik wekelijks een half uurtje in de Hypoxi cabine. Je krijgt een gek neopreen rokje aan en neemt vervolgens plaats in het aparaat. Je moet fietsen op gematigd tempo. De eerste acht minuten trekt het aparaat alleen vacuum, daarna blaas het op en trekt vervolgens weer vacuum. Een vreemde gewaarwording. Omdat ik geen enorme kont heb was het vaccuum niet altijd even prettig, omdat ik mijn zitbeenknobbel in het zadel voelde. Een verkeerde opvatting is dat je alleen afvalt van Hypoxi. Het stimuleert de bloedsomloop, wat zorgt dat afvalstoffen het lichaam sneller kunnen verlaten. Dit heeft ook een positief effect op de spierpijn die je kunt krijgen van een intensieve training. Voldoende water drinken is dan ook erg belangrijk tijdens en na de training.

Ik ben persoonlijk erg slecht in stil zitten, dus ik vond het half uurtje in de cabine eigenlijk best prettig. Ik moest wel eens op één plaats blijven zitten en gunde mezelf het om eens lekker een boek te lezen.

Het resultaat
Voor het eerst in mijn leven begin ik spieren te zien op andere plaatsen dan aan mijn benen. Niet extreem, maar gewoon als ik bijvoorbeeld mijn haar föhn is mijn arm geen vormloos stokje meer. Mijn gewicht is in deze weken hetzelfde gebleven, maar er is wel 3 centimeter af in de taille. Belangrijker nog, ik voel me fitter en gemotiveerd om te blijven sporten!

Dit programma heb ik in samenwerking met Fitness de Stap gedaan, dit verandert natuurlijk niks aan mijn oordeel over de training. Ik ben super dankbaar dat ik deze kans heb gekregen en met het resultaat! Kom van de bank af en investeer in jezelf!

Liefs Hanneke

Volg me op Bloglovin’ | Facebook | Twitter

PT-de-Stap-4

 


Hanneke Kuipers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *